Tadeusz Dominik

Malarz, grafik, zajmuje się też tkaniną artystyczną, ceramiką, a ostatnio grafiką komputerową. Urodził się w 1928 roku w Szymanowie. W latach 1946-51 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom uzyskał w 1953 w pracowni prof. Jana Cybisa. W 1951 roku rozpoczął pracę pedagogiczną na stołecznej uczelni i przeszedł przez wszystkie stopnie kariery akademickiej, od asystenta do profesora zwyczajnego (1988). Dwukrotnie był dziekanem Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP. W 1990 roku odszedł na emeryturę. Jest laureatem m.in. nagrody im. Jana Cybisa (1973) i stypendystą Ford Foundation (1962).

Prace Tadeusza Dominika znajdują się w wielu muzeach i kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą, m.in. w Muzeach Narodowych w Krakowie, Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museo de Bellas Artes w Caracas, Museum Albertina we Wiedniu, Stedelijk Museum w Amsterdamie.

Wybrane wystawy indywidualne:

• 1957 - Zachęta, Warszawa
• 1959 - Galeria Lambert, Paryż
• 1965 - Muzeum Okręgowe, Bydgoszcz
• 1969 - Zachęta, Warszawa
• 1987 - BWA, Olsztyn
• 1988 - Galeria Kordegarda, Warszawa
• 1995 - Muzeum Okręgowe, Toruń
• 2000 - Miejska Galeria Sztuki, Łódź
• 2003 - Galeria Nowa, Poznań

Wybrane wystawy zbiorowe:

• 1955 - Ogólnopolska Wystawa Plastyki, Arsenał, Warszawa
• 1956 - XXVIII Biennale Sztuki w Wenecji, Wenecja
• 1957 - IV Biennale Sztuki, Sao Paulo
• 1960 - Konfrontacje 1960, Galeria Krzywe Koło
• 1961 - Biennale Młodych, Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris, Paryż
• 1969 - Moderne Polnische Malarei und Grafik, Nationalgalerie, Berlin
• 1971 - 25 lat Malarstwa Polskiego, Muzeum Narodowe, Poznań
• 1983 - Rzeczywistość i wyobraźnia, Zachęta, Warszawa
• 1992 - Tadeusz Dominik i uczniowie, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Warszawa
• 1993 - Malowanie świata - Tymoszewski, Dominik, Sempoliński, Galeria Zachęta, Warszawa
• 1999 - Warszawa - rycząca czterdziestka, Ośrodek Propagandy Sztuki, Łódź