Lebenstein Jan

Urodził się w 1930 roku w Brześciu Litewskim, zmarł w roku 1999 w Krakowie. Po ukończeniu warszawskiego Liceum Sztuk Plastycznych rozpoczął w 1948 studia w stołecznej Akademii Sztuk Pięknych, najpierw pod kierunkiem Kazimierza Tomorowicza, a następnie Eugeniusza Eibischa i Artura Nachta-Samborskiego. Studia ukończył w 1954 r., w tym samym roku zadebiutował na wystawie Okręgu Warszawskiego ZPAP. Wtedy też związany był z eksperymentalnym Teatrem na Tarczyńskiej (później: Teatr Osobny) Mirona Białoszewskiego; tam urządził swą pierwszą indywidualną wystawę. W 1957 był po raz pierwszy w Paryżu, gdzie zaprzyjaźnił się ze związanymi z paryską “Kulturą” Konstantym Jeleńskim, Zygmuntem Hertzem i Czesławem Miłoszem. Przełomowym w artystycznej karierze Lebensteina okazał się rok 1959, gdy artysta otrzymał Grand Prix pierwszego paryskiego Biennale Młodych. Osiadł wtedy na stałe nad Sekwaną, skąd odbył pierwsze podróże do Włoch. W 1962 artysta wyjechał wraz ze swoimi dziełami na wystawy do Stanów Zjednoczonych.  Galerie Chalette w Nowym Jorku, urządziła  pierwsze w USA indywidualne ekspozycje artysty. W 1976 roku  otrzymał nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego. Na zaproszenie Zdzisława Kępińskiego artysta przyjechał w 1964 do Polski, aby prowadzić wykłady w poznańskiej PWSSP. W 1987 przyznano mu w Warszawie nagrodę im. Jana Cybisa. Lebenstein miał blisko 70 wystaw indywidualnych; do najważniejszych należy zaliczyć ekspozycje krajowe: w Warszawie (1956, 1958, 1984, 1986, 1988, 1992), we Wrocławiu (1973 i 1977), w Lublinie (1988), Krakowie (1977, 1990,) oraz zagraniczne: w Paryżu (1959, 1961, 1964, 1968, 1970, 1974, 1975, 1985, 1990), w Nowym Jorku (1962, 1972, 1975), w Ithace, NY (1962), Chicago (1973, 1999), oraz m.in. w Mediolanie, Rzymie, Turynie, Amsterdamie, Brukseli, Antwerpii, Berlinie, Kopenhadze, Oslo. Brał udział w bardzo licznych wystawach zbiorowych, oprócz paryskiego Biennale Młodych, były to m.in. Biennale Młodego Malarstwa w Brukseli (1957), Dokumenta II w Kassel (1959), Biennale Sztuki w Sao Paulo (1959), Międzynarodowe Wystawy Sztuki w Pittsburghu (1961, 1964, 1967), La Figure Humaine w Paryżu (1967), Międzynarodowe Wystawy Rysunku w Rijece (1968, 1970, 1974) oraz liczne zbiorowe zagraniczne ekspozycje polskiej sztuki – od Brukseli do Tokio. W Polsce pokazywał swe prace m.in. w warszawskim Arsenale (1955) i na dwóch kolejnych wystawach sztuki współczesnej w Warszawie (1957, 1958), na ekspozycjach ZPAP oraz Zimowych Wystawach Plastyki w Radomiu (1953, 1956, 1958).

NEWS

MARZENA TUREK GAŚ / MATU/ Malowanie ruchem / Painting in Motion with Roller-Skates

2017-03-09 00:00 do 2017-03-22 17:30

Wystawa MaTu przedstawia monumentalne obrazy stworzone w unikatowy sposób.
MaTu to pierwsza na świecie artystka, która stworzyła unikatowe, wielkoformatowe obrazy za pomocą wrotek, zastępując nimi pędzel malarski.
Geneza idei Malowania Ruchem sięga jej dzieciństwa. Od 7 roku życia fascynowała ją muzyka, jazda figurowa na lodzie i kolory. Artystka rozwijała swoją ideę tworząc coraz większe obrazy. Gdy nie mogła już sięgnąć ręką płótna, zaczęła kłaść je na podłożu bez krosien, by swobodnie móc w nie wchodzić. W 2006 roku MaTu połączyła sztuki plastyczne z muzyką, ruchem, filmem i przestrzenią, tworząc unikatowy, multimedialny, wielowymiarowy performance malarski. Skonstruowała specjalny kostium do malowania z podajnikami farby, które prowadziły kolory prosto pod kółka wrotek. Poruszając się w takt muzyki artystka rozprowadza farbę kółkami tworząc ekspresyjną sieć coraz bardziej splątanych linii-śladów, linii-odcisków. MaTu wyraźnie daje do zrozumienia, że równie istotny jest dla niej estetyczny efekt pracy, jak i sam proces twórczy. Odmieniła tym samym stereotypową postawę malarza zamkniętego w pracowni, siedzącego przy sztalugach, na artystę witalnego, malującego w ruchu, tworzącego „live” na oczach widzów. To malarstwo wymaga treningu i fizycznej kondycji, gdyż angażuje całe ciało artystki podczas tworzenia wielkoformatowych płócien, podobnie jak podczas sportowego wysiłku. Największe płótno z tej serii zatytułowane By Night o wymiarach 200 m² powstało nocą w samym sercu stolicy, w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie w 2007 roku. W trakcie pracy nad obrazem artystka dokumentuje etapy malowania fotograficznie i filmowo. Obecnie, po 10-u latach od stworzenia pierwszego dzieła w tej technice, sporządziła staranne reprodukcje wielkoformatowych płócien, by oryginały podzielić na mniejsze obrazy – układające się w cykle, ale stanowiące zarazem odrębne dzieła, które możemy oglądać dziś w Galerii Kolekcji Fibak.

MATU / MArzena TUrek Gaś / artystka międzynarodowa. Tytuł Magistra Sztuki uzyskała w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (2001). Wystawiała na całym świecie w: Anglii – Londyn (Mall Gallery 2000), Szwecji - Sztokholm ( World Trade Center 2000), USA - Nowy Jork (United Nations 2000). Jej plakaty prezentowane były w: Moravian Gallery w Czechach - Brno (2002), na Węgrzech - Pecsi Gallery (2000, 2008, 2009, 2010); Moskwie - The Central House of Artist (2006), Colorado - Hatton and Curfman Calleries, USA (2001, 2003); Japonii - Ogaki Poster Museum (2000/2001); z kolei limitowane serie prac graficznych I foto w Korei - Seoul (2006); Niemczech – Oldenburg Horst – Jansen Museum (2010); Japonii - Tokyo (2015) oraz Art Fair Asia Fukuoka (2015).

W 2006 otrzymała Stypendium Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego. W 2011 wygrała konkurs ogłoszony przez Prezydenta Miasta Warszawy - Sztuka w Przestrzeni Publicznej I zrealizowała część swojego długofalowego projektu Shapes of Colour, który wciąż kontynuuje. Monumentalny relief o wymiarach około 100 m² powierzchni przymocowany do budynku (Targowa 12) można oglądać przez cały czas. Sztuka użytkowa jest naturalnym procesem w który wchodzi MATU. Tworzy kostiumy, małą architekturę, meble, scenografie, plakaty, znaki graficzne, jest malarką przestrzeni i ruchu.

WIĘCEJ

JAN DOBKOWSKI " OD CYBISA DO NOWEGO JORKU"

2016-12-16 18:00 do 2017-01-21 17:00

Wernisaż wystawy: 16 grudnia 2016 r. o godz. 18.00
Kurator: Janusz Zagrodzki

"To już nie jest polskie malarstwo, to pachnie Nowym Jorkiem". - Andy Warhol przed obrazami Fangora i Jana Dobkowskiego w domu Wojciecha Fibaka, lata 80.

Wystawa „Od Cybisa do Nowego Jorku” prezentuje zbiór obrazów i rysunków Jana Dobkowskiego powstałych w latach 60. i 70. w Polsce i w Nowym Jorku. Dobkowski uważany jest za prekursora tendencji pop-artowskich w sztuce polskiej. Jego silnie graficzne kompozycje o kontrastowych kolorach i organicznych formach uplasowały go w gronie światowej klasy artystów lat 70.

Prezentujemy prace Jana Dobkowskie z dwóch bardzo ważnych etapów twórczości malarza: z okresu studiów w pracowni prof. Jana Cybisa na warszawskiej ASP (1962-1968), w tym pracę dyplomową „Maja i Ja”, oraz najbardziej rozpoznawalne w całym dorobku Dobkowskiego czerwono-zielone płótna powstałe pod koniec lat 60. i w latach 70, również w trakcie dziewięciomiesięcznego stypendium malarza w Nowym Jorku w 1972 r. Wystawa ogniskuje się wokół tematu buntu przeciwko tradycji koloryzmu, porusza kwestie poszukiwania własnego stylu i pozwala doświadczyć radości tworzenia pulsujących życiem obrazów, która zawsze towarzyszy Dobkowskiemu w jego pracy.

Jan Dobkowski (ur. 1942, Łomża) W latach 1962-1968 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Juliusza Studnickiego i prof. Jana Cybisa. Razem z Jerzym Zielińskim założył w takcie studiów grupę NEO-NEO-NEO. W 1972 r. odbył dziewięciomiesięczne stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowego Jorku. Prace Dobkowskiego znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i publicznych w Polsce i zagranicą. W roku artysta 1994 został uhonorowany nagrodą im. Jana Cybisa za całokształt twórczości.

Patroni medialni: Artinfo.pl, Numarte.pl

WIĘCEJ

JAN DOBKOWSKI " OD CYBISA DO NOWEGO JORKU"

2016-12-16 18:00 do 2017-01-21 19:00

Wernisaż wystawy: 16 grudnia 2016 r. o godz. 18.00
Kurator: Janusz Zagrodzki

"To już nie jest polskie malarstwo, to pachnie Nowym Jorkiem". - Andy Warhol przed obrazami Fangora i Jana Dobkowskiego w domu Wojciecha Fibaka, lata 80.

Wystawa „Od Cybisa do Nowego Jorku” prezentuje zbiór obrazów i rysunków Jana Dobkowskiego powstałych w latach 60. i 70. w Polsce i w Nowym Jorku. Dobkowski uważany jest za prekursora tendencji pop-artowskich w sztuce polskiej. Jego silnie graficzne kompozycje o kontrastowych kolorach i organicznych formach uplasowały go w gronie światowej klasy artystów lat 70.

Prezentujemy prace Jana Dobkowskie z dwóch bardzo ważnych etapów twórczości malarza: z okresu studiów w pracowni prof. Jana Cybisa na warszawskiej ASP (1962-1968), w tym pracę dyplomową „Maja i Ja”, oraz najbardziej rozpoznawalne w całym dorobku Dobkowskiego czerwono-zielone płótna powstałe pod koniec lat 60. i w latach 70, również w trakcie dziewięciomiesięcznego stypendium malarza w Nowym Jorku w 1972 r. Wystawa ogniskuje się wokół tematu buntu przeciwko tradycji koloryzmu, porusza kwestie poszukiwania własnego stylu i pozwala doświadczyć radości tworzenia pulsujących życiem obrazów, która zawsze towarzyszy Dobkowskiemu w jego pracy.

Jan Dobkowski (ur. 1942, Łomża) W latach 1962-1968 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Juliusza Studnickiego i prof. Jana Cybisa. Razem z Jerzym Zielińskim założył w takcie studiów grupę NEO-NEO-NEO. W 1972 r. odbył dziewięciomiesięczne stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowego Jorku. Prace Dobkowskiego znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i publicznych w Polsce i zagranicą. W roku artysta 1994 został uhonorowany nagrodą im. Jana Cybisa za całokształt twórczości.

Patroni medialni: Artinfo.pl, Numarte.pl

WIĘCEJ

NOC MUZEÓW W GALERII FIBAK/ WYSTAWA THE KRASNALS/ JESW/ŻYDZI

2016-05-14 14:30 do 2016-05-15 01:30

Prezentujemy kila zdjęć z tegorocznej Nocy Muzeów.

WIĘCEJ

NOWA ODSŁONA KOLEKCJI WOJCIECHA FIBAKA

2016-01-28 16:45

Zainspirowani kolorem prac Sławomira Marca (które do 5 lutego wciąż można oglądać w galerii!) stworzyliśmy nową odsłonę kolekcji Wojciecha Fibaka myśląc właśnie o kolorze.
Główna ściana - ciepła, z potężnym dyptykiem Jana Berdyszaka oraz ognistą pracą Stefana Gierowskiego. Przeciwległa ściana - zimna, z obrazami tych samych autorów. Długie ściany dla kontrastu ozdobiliśmy obrazami czarno-białymi: nie mogło tu zabraknąć monumentalnego lasu Leona Tarasewicza, pierwszych Przebiegów Jerzego Kałuckiego i świeżutkiego nabytku - obrazu Ryszarda Winiarskiego. Absolutną sensacją są natomiast aż 4 obrazy szyte Kajetana Sosnowskiego, które koniecznie trzeba oglądać na żywo.

WIĘCEJ

KONTAKT


Wyświetl większą mapę